Milarepa (1997) ta’ Éric-Emmanuel Schmitt, maqlub għall-Malti.

L-ewwel volum fiċ-Ċiklu tal-Inviżibbli ta’ Éric-Emmanuel Schmitt.

Mil-lat ta’ kontenut dal-ktieb jittratta r-reliġjon Buddista.

Fuq il-livell tal-aspett temporali, fih taħlita ta’ żewġ realtajiet:

In-narratur tal-istorja kollha kemm hi, Simon, jgħix f’Pariġi tal-lum filwaqt li f’ħajja preċedenti fil-passat imbiegħed kien jgħix it-Tibet ġewwa l-Asja bħala Svastika.

Dan Svastika kien jiġi z-ziju ta’ Milarepa, il-personaġġ prinċipali u eponimu tal-ktieb. Huwa permezz ta’ ħolma rikorrenti li Simon isir jaf l-istorja ta’ Milarepa u Svastika; jara l-pajsaġġ għarib, misterjuż, mhux magħruf, imma għadu mhux jifhem kollox. Il-ħolma titfaċċa kull lejl u tħalli fuq Simon impressjonijiet dejjem aktar b’saħħithom li jinfluwenzaw imġibtu. Darba jmur f’bar u jsir midħla ta’ waħda mara “kewtiela” li tfiehmu kollox hi…

(Minn studju qasir tat-traduttur fl-aħħar tal-istorja.)